B, Türk alfabesinin ikinci harfi. Sesbilim bakımından sürekli, patlayıcı, yumuşak dudak ünsüzü. Fenike alfabesinde adı bet, Yunan alfabesinde beta, Arap alfabesinde be (bâ) olarak geçer. Osmanlı alfabesindeki b, Arap alfabesindeki bâ’dan türemiştir. Bugünkü alfabemizdeki b harfi Lâtin kökenlidir. Sıralama ve sınıflandırmada maddeler harfle gösterildiğinde ikinci sırayı gösterir. B vitamininin, manyetik indüksiyonun ve bor elementinin simgesi, müzikte, bazı durumlarda İngiltere’de si notasını, Almanya’da si bemol notasını belirtir. Uluslarası trafik işaretlerinde Belçika’nın kodu, kimi öğretim kurumlarında iyi dereceyi gösteren not anlamına gelen B harfi, Romalılarda üç yüz, üzerinde yatay bir çizgiyle üç bin sayısını gösterirdi.