BABAÎLİK, 13. yüzyıl ortalarında Anadolu’da, Türkmen şeyhi Baba İlyas ve halifesi Baba İshak tarafından başlatılan, düşünsel temellerini Şamanlık, Şiîlik ve yerel inançlardan alan toplumsal ve dinî hareket. Peygamberliğine inanılan Baba İshak, Horasan’dan Anadolu’ya göçen Baba İlyas’ın müritlerindendir. Kimi kaynaklar Babaîliğin asıl kurucusu olarak Baba İlyas’ı gösterir. Özellikle Baba İshak’a bağlanan güçlü Babaî ayaklanmaları, 8. yüzyılın önemli siyasî olaylarındandır. Selçukluları bir hayli uğraştıran bu olaylar bastırılıp önderleri asıldıysa da etkisi yüzyıllar boyu sürmüştür. Anadolu tasavvuf düşüncesinin en önemli akımı Bektaşîlik, Babaîlikten türemiş, Şamanlığın İslâmlığa karşı direnişinin temelinde oluşan Hayderîlik, Kalenderîlik ve Abdallık gibi diğer Türk tarikatları da aynı anlayışı sürdürmüşlerdir.